In memoriam Simon Jan Rodenburg

op zaterdag, 29 december 2018

‘Geborgen in Gods ontferming’. Met die woorden opende de rouwcirculaire waarin melding werd gemaakt van het overlijden van Simon Jan Rodenburg, zondag 16 december j.l.. Siem was de echtgenoot van Gré Rodenburg-van Wijk (Mr. Dr. van der Helmlaan 81). Hij is 94 jaar geworden.

Siem was nuchter. Niet iemand op de voorgrond. Wel iemand die met ontwapende humor verrassend te voorschijn kon komen. Geen man van het conflict. Hij verlangde naar onderlinge vrede en harmonie. Hij was een gelovige man. Hij had een rotsvast vertrouwen op God, maar kon dat moeilijk onder woorden brengen. Hij sprak niet zoveel over het geloof. Hij had daarvoor niet veel woorden tot zijn beschikking. In de dankdienst (21 december j.l.) lazen we Psalm 42. In deze Psalm vinden we de kern van het geloofvertrouwen van Siem: ‘Mijn God die mij ziet en redt’. Siem wist zich gekend door God. Door het geloof in Jezus Christus had Siem bij God zijn heil en redding gevonden. Siem wist zich welkom bij God. Geborgen in Gods ontferming. Iets van dat positieve, dat onvoorwaardelijke van God, had Siem zelf ook. Als je bij hem kwam, was je altijd welkom. Verbaal en non-verbaal liet hij je merken dat je welkom was. Dat hij het fijn vond dat je er was.

Wij gebruiken tegenwoordig veel woorden, zijn talig, maar (zo vroegen we ons in de dankdienst af) wat zeggen we eigenlijk? Is onze breedsprakigheid misschien een verhulling van onze (geloofs)onzekerheid, twijfels, ongeloof, het niet (meer) weten? Gebrek aan vertrouwen? In God, in de Bijbel, in de kerk? We spreken de wens uit dat het vertrouwen van Siem op God ons zal uitdagen, in vertrouwen, de weg met God te blijven gaan, of voor het eerst of opnieuw te gaan. De Here is het waard. Hij is trouw en betrouwbaar. Het ontzielde lichaam van Siem is begraven op de begraafplaats bij de Dorpskerk. Moge God zijn vrouw, kinderen, klein- en achterkleinkinderen gedenken en sterken.

Ds. Jelke de Jong.

albertIn memoriam Simon Jan Rodenburg