In quarantaine onderweg naar Pasen (17) – De Dorpskerk is open vandaag!

op donderdag, 02 april 2020

Openstelling kerk

Deze ochtend vroeg drong door het open slaapkamerraam het huiverende geluid van een uil naar binnen. Prachtig! De laatste jaren zijn we gewend geraakt aan opstijgende vliegtuigen in de ochtend op weg naar vakantiebestemmingen. Nu komt er zelfs geen geluid van de N473. Voor vogels moet dat iets geweldigs zijn. De uil verovert zijn gebied terug.

Over het weer heb ik me ook verbaasd. Idiote stormen hadden we, regen en harde wind vanuit het westen en zuiden. Met dat droge, frisse weer dat we nu hebben, de wind uit het oosten en noorden, lijkt het alsof we nog een restje winter meemaken. Voor het eerst sinds maanden is soms dagenlang helder! Bestaat er samenhang met alle sterk verminderde bedrijvigheid of is dat inbeelding?

De Dorpskerk staat iedere dag open. Van tien tot vijf. Dat is ook een verandering die er mag zijn. Protestantse kerken zitten bijna altijd op slot. Ik ben erg blij dat Olga het initiatief tot openstelling genomen heeft, -je kunt als je wilt een kaarsje branden-, en dat Henry er elke doordeweekse dag voor zorgt dat je naar binnen kunt om even stil te zijn. Er wordt dagelijks gebruik van gemaakt. We schatten in dat er een handvol bezoekers komt per dag. Op vrijdag en zaterdag, zeker bij mooi weer, ligt het aantal rond de tien. De meeste bezoekers lopen alleen naar binnen of met z’n tweeën, soms zie je een paar volwassenen met kinderen.

Bartjan stuurde me een tijdje terug een prachtig portret toe van Toon Hagen (1959). Componist en organist in de Grote Kerk in Apeldoorn. Hij begon zijn loopbaan dichterbij als organist in de Oude Kerk van Zoetermeer. Over present-zijn als gemeente, in zijn geval als kerkmusicus, zegt hij een paar rake dingen die hieronder volgen.

Tot slot nog even dit. Op de vraag die ik stelde over een chassidische verhaaltje kreeg ik twee reacties die u kunt vinden bij ‘In quarantaine’, nummer 12. Verder stop ik met de ondertekening van deze weblog. U herkent de stijl wel. Zijn het gemeenteleden die iets schrijven, dan leest u hun naam.  

Er zijn’

‘Soms is zorgen dat het licht brandt al voldoende. Zo bonsde op een sombere herfstdag een man op de deur van de kerk waar Hagen zat te studeren. De man was verdrietig en in de war, zijn vrouw was veel te jong overleden.’Ik heb koffie gezet en hem laten praten. Ik hoefde niet veel te zeggen, ik begreep hem wel. Als God bestaan zou hebben, had Hij wel voorkomen dat zijn vrouw ziek werd. Je hoort dat vaker. Ik vond zijn verontwaardiging volstrekt legitiem. Eigenlijk citeerde hij aan een stuk door psalmverzen, misschien zonder het zelf te weten. Maar de psalmen weten het wel, denk ik dan. En het boek Job staat niet voor niets in de Bijbel. Daarin is die merkwaardige God met wie ons bezighouden toch echt anders dan heel  veel andere goden. Zo’n man staat in zijn recht, je hebt helemaal niets om hem te corrigeren. Maar je hebt ook de plicht om er met elkaar mee om te gaan. Als er ergens vaak om gehuild wordt, is het wel om die God die op cruciale momenten afwezig lijkt te zijn. Het enige wat je kunt zeggen is: Hij staat aan jouw kant’.

Toon Hagen

M. TreurenIn quarantaine onderweg naar Pasen (17) – De Dorpskerk is open vandaag!