In quarantaine onderweg naar Pasen (5) – Op de golven

op zaterdag, 21 maart 2020

Weest niet bevreesd

Zoals eens Petrus op de zee liep, Heer,
loop ik maar uiterst zelden op de golven.
Gewoonlijk lig ik in de boot: bedolven
onder mijn angst voor moog’lijk ruwer weer.
Maar juist als er een wilde stormwind woedt
komt U mij op de golven tegemoet.

Enny IJskes Kooger, uit: Als glas in de zon

Op de golven

Ik heb het met hem te doen, het schoolvriendje van mijn zoon dat verdrietig voor de deur staat. Hij vraagt hoopvol of mijn zoon komt buitenspelen. Maar ik zeg nee. Lijkt me niet verstandig. Kinderen houden geen anderhalve meter afstand, zag ik toen ik vandaag langs speeltuintjes fietste.

Voor de apotheek aan de Stationsstraat wacht ik op mijn beurt om naar binnen te mogen. Een andere vrouw vertrouwt me op twee meter afstand toe dat ze hier verdrietig van wordt. Je kunt elkaar niet meer zien hè, alleen bellen. Ik knik meelevend, ja het is verdrietig.

In de supermarkt is het druk. De anderhalve meter afstand lukt hier niet. Ik durf nauwelijks adem te halen. Laat staan het kriebeltje in mijn keel dat ik voel opkomen weg te hoesten. Er draaien 7 kassa’s. Ik besluit voortaan vlak voor sluitingstijd te gaan, als het rustig is.

Ondertussen verwerk ik mijn eigen teleurstelling: We trokken deze week de stekker uit een groot meerdaags congres voor onderzoekers. Het zou eind mei plaatsvinden. Als projectleider heb ik er sinds juni veel uren in zitten. Maandag nog had de minister van OCW definitief toegezegd te zullen komen.

Op de televisie zie ik mannen in donkere pakken langskomen die ons ernstig toespreken. Rutte, de koning en minister Bruins, die letterlijk bezwijkt onder de werklast. Ik lees in de NOS app dat de mondkapjes bijna op zijn. In Delft zijn ze die nu zelf aan het maken. Van stofzuigerzakken. De coronapiek moet nog komen.

Bij mijn ommetje om fit te blijven nu ik moet thuiswerken loop ik langs de Dorpskerk. Hij is open, elke dag, zegt het spandoek. Want het is crisistijd. En dan wil je als kerk niet dicht zijn.

Het is veertigdagentijd. Op de golven van het leven komt Jezus ons tegemoet. Hij pakt onze hand en samen met Hem lopen we over die golven. We: wij samen. Op afstand verbonden. In de appgroep van de Dorpskerk die deze week is opgestart en al bijna 50 leden heeft. Via de kerkomroep en de livestream. Er is hoop, er is leven, er is Licht.

Annette de Deugd

M. TreurenIn quarantaine onderweg naar Pasen (5) – Op de golven