In quarantaine onderweg naar Pasen (1) – Klein leven

op dinsdag, 17 maart 2020
Dinsdag 17 maart

Onder dit motto wil ik proberen van dag tot dag een berichtje op de site te maken om u te bemoedigen.

Een gemeentelid reikte me deze titel aan. Raak gekozen! Want iemand anders lichtte me voor dat quarantaine naast de betekenis die iedereen kent ook nog eens Frans voor een periode van 40 dagen is. In de 40-dagentijd dus, door een onzichtbare hand gedwongen ‘klein’ te leven, op weg naar Pasen.

‘Klein’ leven doen sommigen mensen van nature al. Ze genieten volop van de lente in de tuin, van het licht dat zachter neerstrijkt en de vogels die steeds expressiever zingen. Zij ervaren de rust in de straten als weldadig. ‘Eindelijk zijn we uit de hectiek die ons gevangen hield bevrijd. We konden de zelf rem niet vinden, nu staan we toch bijna tot stilstand gekomen’.

Toch denk ik dat velen van u er een harde dobber aan hebben. Je hebt min of meer vrij van je werk of het is juist alle hens aan dek. Maar ’s avonds ben je thuis.. Mogelijk met elkaar en het hele gezin. Dat geeft een andere dynamiek. ‘Ik wil TV kijken/kan die eindelijk eens uit?’ Ik hoop dat u vindingrijk en met gevoel voor humor iets van de nieuwe situatie weet te maken. Want dat kan ook: je fantasie gebruiken.

Vanaf de regeringsverklaring vrijdag tot die van gisteren verscherpte de crisis zich heel snel. Kon je elkaar een week geleden nog schutterig een hand geven, nu hangt er iets ijzigs in de lucht. We houden afstand, vermijden grote groepen. Je kunt je in het isolement gedrongen voelen.

Wie ben ik? Hoe leef ik eigenlijk? Hoe gaan wij om met elkaar? Op die vragen ga ik de komende tijd in. In quarantaine kom je niet heen om jezelf. De Veertigdagentijd is daar vanouds voor bedoeld. Om kwesties uit te puren.

ds. Treuren

Evert NieuwkoopIn quarantaine onderweg naar Pasen (1) – Klein leven