Oplossen
Rivieren kunnen uitdrogen, havens verzanden en meren verdampen. Zo kan een gemeente geruisloos oplossen. Niet dat mensen door ruzie uiteen gaan, met slaande deuren. Nee, het voltrekt zich door vergrijzing, verhuizingen en een aanwas die de terugloop niet op kan vangen. Heel geleidelijk dus. Alleen is dit proces geen natuurverschijnsel. In het ziekenhuis worden er soms mensen opgenomen die op het randje van de dood balanceren. Ze waren ondervoed of wat nog vaker voorkomt ongemerkt uitgedroogd. Terwijl ze daar geen idee van hadden. Ineens bevinden ze zich in een gevaarlijke crisis. Zo kun je ook spiritueel uitgedroogd raken, zonder dat je er erg in hebt. Je kunt langzaam interen, een hele gemeente kan opdrogen, als we ons niet voeden van Gods Woord. Of, -om in de beeldspraak te blijven-, als we niet iets van het reikhalzende verlangen koesteren van het hert uit Psalm 42. ‘Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot God. Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God..’, ik citeer uit de ongewijzigde, bezielde Statenvertaling. Bent u iemand die dorst naar God? Drink!
Als regen uitgestort
In de Bijbel getuigen hongersnood en een chronisch gebrek aan regenval van een storing in het contact met de Eeuwige. Over de volle breedte. De Here trekt zich terug als Israël de afgoden dient. Alles verdort. Wanneer we leven om te consumeren en we de machten van geld en goed dienen, gaat op den duur alles in de samenleving mis. Maar dat is geen noodlot. Elia, de profeet, bidt om herstel en regen. En ik hoop u ook. Want de Pinkstergeest is uitgestort. Als een wolkbreuk, een heftige regen waarbij je in een paar tellen drijfnat bent, is de Heilige Geest in staat het huidige klimaat te doorbreken. Ik hoop dat de noodtoestand die er zo overduidelijk is in onze Dorpskerkgemeente, onze Protestantse Kerk en ons land u op de knieën brengt; dat is belangrijker dan de actiestand. Doen is ook belangrijk, maar het belangrijkste goede werk dat we kunnen doen is het gebed. Bidden wekt hoop en geeft het juiste perspectief. Bidden helpt je de dingen in Gods licht te zien en verandert je handel en wandel voortdurend. Laten we de innerlijke spankracht opbrengen om te bidden, de bijbel thuis te lezen en wekelijks naar de kerk te komen. En is dat saai, bidt dan: ‘Cheer him up!’ Een voorganger raakt niet tot de hemel, als u hem of haar niet in uw gebeden draagt. Zonder de hulp van boven beginnen we niets.
Christus: profeet, hogepriester en koning
In de ochtenddienst op zondag 21 juni gaat drs. Jos Wienen voor uit Haarlem. Het is bijzonder dat hij ondanks zijn hectische baan als burgemeester kans ziet om zondags uit preken te gaan. Fijn dat hij er ook dit jaar weer is!
De avonddienst is een leerdienst over de Heidelbergse Catechismus. We bespreken dan Zondag 21 waarin het om de vraag draait waarom Jezus ‘Christus, -dat is gezalfde-, wordt genoemd. En direct daarop waarom wij ‘christenen’ heten. De antwoorden die volgen zijn van een grote schoonheid. En zouden tot de bagage van iedere gelovige moeten behoren. Dit is nu eens kennis die bevrijdt. Ik roep u om te komen om te leren en zich te verwonderen.
Huwelijk
Op vrijdag 26 juni in een dienst die om 13.15 uur in de Dorpskerk begint trouwen Sanne Mensje de Smit en João Pedro Fontes Pereira. Hun levens die zich zo ver van elkaar afgespeeld hebben, in Portugal en in ons land, zijn door God op een wonderlijke manier verweven. Het is een beetje zoals met Ruth en Boaz die de Eeuwige door toeval en toedoen van Naomi heeft samengebracht. Ik geloof dat ze elkaar zeldzaam goed aanvullen en verstaan. Ook bij deze jonge mensen valt me hun sterke eigenheid op. João en Sanne zijn zo zelfstandig en weinig conventioneel! In de liturgie van hun trouwdienst rekenen we met de Portugese familie van João en ook met hun beider affiniteit met Taizé. Het belangrijkste moment is natuurlijk dat zij neerknielen om de zegen van God te ontvangen. Het bruidspaar woont nog korte tijd aan de Rietveldlaan 73, 6708 SN in Wageningen. Ik wens hen met alle familieleden en gasten een feestelijke dag toe en goede jaren in vreugde en geluk.
Van wie je het meeste houdt..
Het oecumenisch leesrooster volgend slaan we in de ochtenddienst op 28 juni het slot van Jezus’ uitzendingsrede van de discipelen op, Mattheüs 10: vs. 34-42. Daarmee maken we het onszelf niet gemakkelijk. ‘Denk niet dat Ik gekomen ben om op aarde vrede te brengen. Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard’. Daar sta je wel van met je ogen te knipperen. Hoe bedoelt Jezus dat? Ook wat volgt is ingewikkeld. ‘Want Ik kom een wig drijven tussen een man en zijn vader, tussen een dochter en haar moeder (..)’, -tot in de intiemste verhoudingen roept Jezus spanningen op. ’t Is een tekstgedeelte dat je op heel veel manieren verkeerd kunt opvatten, waarop even later prachtige woorden volgen. Ik zal mijn best doen om er het evangelie, het goede nieuws in aan te boren.
Zondagsgasten
In de ochtenddienst op 5 juli gaat Dooitze de Jong bij ons voor. Hij is 29 jaar, opgegroeid in Friesland, heeft gewoond in Zuid-Afrika, is opgeleid aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven en werkt sinds juli 2022 bij Socires, een denktank in Den Haag als programmamedewerker en mediaproducent. Afgestudeerd in de theologie gaat hij overal in het land voor als gastvoorganger en deze zondag dus in de Dorpskerk. Dat las ik op internet. Ik hoop dat u nieuwsgierig geworden bent.
In de avonddienst gaat iemand die geen introductie bij u behoeft voor, drs. H.J. Franzen ‘bij ons’ gemeentelid. Hij heeft een grote liefde voor taal in al zijn facetten, de Nederlandse maar ook het Grieks en Latijn waarin hij lesgegeven heeft. Dat kun je merken!
Armenië
De gelegenheid deed zich voor met verschillende ‘Pijnackernaren voor Armenië’ daar naartoe te reizen om verschillende projecten in ogenschouw te nemen. Op zondag 28 juni, na de ochtenddienst is het vertrek. Henny Bos heeft samen met anderen een intensief programma samengesteld dat ontmoetingen belooft waar ik nog wel wat over zal schrijven. Van zo. 28 juni t/m ma. 6 juli ben ik afwezig. Het huis blijft door Miranda, Ilja en Sacha bewoond. Wilt u in deze periode contact met een predikant is John de Prieëlle graag bereid u te helpen.
met hartelijke groet, ds. Treuren.
Jarigen
- Mevr. W. Waasdorp-Bouter wordt op 1 juli 87 jaar.
- Mevr. M. Lobert-Wasbauer wordt op 6 juli 84 jaar.
- Dhr. G.F. Klomp wordt op 11 juli 80 jaar.
Allen van harte gefeliciteerd met uw verjaardag, een fijne dag gewenst!
Huwelijksjubileum
Dhr. en mevr. Klompé-van Loo zijn op 7 juli 60 jaar getrouwd.
Hartelijk gefeliciteerd en een feestelijke dag gewenst!
Giften
Lijda Datema ontving een gift van €10 ten behoeve van het orgelfonds.
Ds. Treuren ontving een gift van €10 ten behoeve van de kerk.
Gevers, hartelijk dank!
Tot slot
In ons hart en in ons huis
de zegen van God.
In ons komen en ons gaan
de vrede van God.
In ons leven, op onze zoektocht,
de liefde van God.
Bij het einde, nieuw begin,
de armen van God om ons te ontvangen,
thuis te brengen.(uit: Iona Abbey Worship Book)
Annette de Deugd
In memoriam
Op 30 mei werd onverwachts geroepen Dirk van den Berg. Hij was 72 jaar. Hij woonde samen met zijn vrouw Trijntje op Altena 4. Hij heeft zijn leven lang ons land gediend in het leger, in het bijzonder bij de intelligence. Hij was kolonel b.d. bij de Koninklijke Luchtmacht. Dirk was een man die op vele borden tegelijk schaken kon, met een verborgen leven en die toch warme en innige menselijke contacten onderhield. Hij kon goed zwijgen maar ook spannend vertellen. Hij was vooral iemand die zijn verantwoordelijkheid nam. Hij liet zich belasten. Moeilijke problemen, vond hij, zijn er om op te lossen. Dat gold ook heel praktisch, hij hield van klussen. Maar vooral mensen vond hij belangrijk, ongeacht hun rang of stand. In een omgeving waar je dat niet zou verwachten, richtte hij zich naar wat Jezus in de Bergrede, in Matth.5:5 zegt: ‘Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven’, -ook al hebben de brutalen de halve wereld. Op maandag 8 juni hebben we afscheid van hem genomen voor het aangezicht van God. Daarna volgde zijn begrafenis met militaire eer op de St. Janshof. Graag wens ik allen die Dick die als mens een hele wereld belichaamde de kracht toe om dit gemis te dragen. Tijdens de dienst zongen we verschillende oude Psalmen, zoals ‘God zij geloofd met diepst ontzag, Hij overlaadt ons dag aan dag met zijne gunstbewijzen’. (Ps.68:10) Het bidden van deze liederen geeft oerkracht van God.
ds. Treuren
In Memoriam
Op 6 juni is door de Heer geroepen Jacqueline van Atten-van Wijk. Zij is 67 jaar geworden en woonde de laatste anderhalf jaar in Voorburg. Het leven dat zij en haar man Pieter-Willem 46 jaar samen deelden is niet makkelijk weer te geven. Jacqueline was een sociaal en zorgzaam mens, eigenzinnig en vrolijk. In de kracht van haar leven werkte ze bij Nutricia en later bij de bank. Vanaf het begin tot heel veel later was ze een actief lid van ‘Young Voice’, dat later ‘Voice of Praise’ zou gaan, door ds. van Hoogstraten opgericht. Bij hem op catechisatie heeft Jacqueline toen ze 14 was Pieter-Willem leren kennen. Hij zou de liefde van haar leven worden. Wat hebben ze samen een vreugde gedeeld en wat heeft Jacqueline door de dingen waar zij aan leed moeite, teruggang en ontreddering ondervonden. In grote liefde heeft Pieter-Willem haar in alles bijgestaan. In het Jodendom wordt iemand die ziek is als zij een heilige genoemd. God is met hem of haar in gesprek. Zo voelde ik het ook. Je naderde haar met schroom, met ontzag voor alle dingen die zij ondervond. De laatste anderhalf jaar waren nadat zij eerder kritiek lag een toegift, een bonus. Wat heeft zij van alle dingen samen genoten! Toen zij nog kind was kreeg kreeg Jacqueline van iemand een lief schilderijtje. Een schaap dat pijnlijk tussen de dorens verstrikt geraakt is, waar de goede herder zich over ontfermt. Ze heeft dat de hele tijd in het oog gehouden. Jacqueline zag op Jezus. De Here Jezus hield zijn ogen op haar gericht.
ds. Treuren