In Memoriam: Arie Bazuin
Arie Bazuin werd op 15 januari 1941 geboren als de zesde in een gezin van zeven. Hij groeide op tot een markante man met sterke principes. Temperamentvol en overtuigd van zijn gelijk. Maar Arie had ook zachte kanten: hij hield zielsveel van zijn vrouw Corrie, met wie hij bijna zestig jaar getrouwd was. Hun huwelijk werd gezegend met twee kinderen, en als gezin woonden ze in het huisje naast het gemaal op de Rijskade. Hoewel het niet zijn werk was, was het wel zijn lust en zijn leven om daar het gemaal te bedienen en te onderhouden en zich in te zetten voor de polders van het Delfland. Arie hield van het dorp. Hij kende alles en iedereen, en kon daar eindeloos over vertellen. Zijn leven kreeg betekenis in de mensen met wie hij zijn leven deelde. Op 1 september overleed Arie, als een dankbaar mens. Hij geloofde dat het God was, die hem genadig was en veel gegeven had. In de dankdienst voor zijn leven stonden we daarbij stil en dankten we God voor wat blijft: De liefde, want die vergaat nimmermeer. In ons gebed denken we aan Corrie, aan Jan, Evelien en Karsten en aan iedereen die Arie op welke manier dan ook zal missen. Dat Gods eindeloze liefde hen zal dragen en omringen
——————————————————————————————
In Memoriam Jannetje – Jans – Rodenburg-Rodenburg
‘Na een periode van afnemende gezondheid is op de gezegende leeftijd van 95 jaar overleden onze zorgzame moeder, schoonmoeder, grootmoeder, overgrootmoeder en betovergrootmoeder’. Zo staat op de kaart van Jans Rodenburg.
Jannetje werd geboren op 25 mei 1930 en groeide op in een ‘gewoon’ gezin in Pijnacker.
Dick Rodenburg (geen familie), vroeg Jans op de brug voor de Dorpskerk of zij meewilde naar een feest van de veiling. Die uitnodiging leidde tot hun huwelijk in de Dorpskerk. Door haar huwelijk stopte het werk van Jans als kraamverpleegster.
Jans en Dick kregen vier kinderen: Miriam, Nanda, Herman en Kees. Later volgden schoonkinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en achterachterkleinkinderen.
In de Dankdienst voor het leven van Jans, werd haar leven geschetst met de metafoor van een quilt. Een kleindochter verwoordde de liefde van haar oma treffend.
Op de liturgie staat een foto van een borduurwerk van Jans met een gedicht. De Bijbeltekst boven de kaart: ‘God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd’ uit I Korintiërs 10 vers 13, verwijst daarnaar.
Op 8 mei 2026 overleed Jannetje Rodenburg-Rodenburg en op 15 mei 2026 werd Jans – heel passend – begraven op de begraafplaats achter de Dorpskerk.
We bidden om de liefdevolle en troostende nabijheid van God en mensen voor het hele gezin van Jans en Dick in Israël, in Nederland en in Amerika en voor iedereen, die Jans zal missen.
Ds. Marjan Zebregs
———————————————————————————————-
In Memoriam Willem Frederik Calsijn
Op 28 april 2026 is Wim Calsijn onverwacht thuis overleden in het bijzijn van zijn vrouw Jenny en één van zijn kinderen. Op de kaart staat: ‘Dankbaar voor alle liefde en goedheid, die wij van hem mochten ontvangen’.
Wim is op 1 juni 1939 in Leiden geboren. In de uitvaartplechtigheid op 7 mei in de Ontmoetingskerk, schetste zoon Eric de levensloop van Wim. Dochters Marja en Corine deelden herinneringen aan hun vader en het ouderlijk huis. De begrafenis op de begraafplaats achter de Dorpskerk had een kerkelijk karakter.
Wim heeft lange tijd bij de Nederlandse Spoorwegen gewerkt. Na de VUT werd fietsen een grote hobby, naast Feyenoord. Wim was geen kerkganger, maar zong wel mee met ‘Nederland zingt’ en zocht God in gebed. Het deed Wim verdriet, toen hij niet meer kon fietsen. Wim was moe en verlangde naar het einde.
We bidden om de liefdevolle en troostende nabijheid van God en mensen voor zijn vrouw Jenny, voor de (schoon)kinderen Marja, Eric en Aziza en Corine en Jaap, voor de kleinkinderen Samya en Marco en voor allen, die Wim nu moeten missen.
Ds. Marjan Zebregs
In Memoriam Jacoba Clazina – Coby – Letterman-Boumeester
Jacoba Clazina Boumeester werd op 23 juni 1936 geboren in Overschie. Coby had een goede jeugd met haar lieve, hardwerkende ouders en haar drie zussen en broer.
Bij het zwemmen in de buurt, ontmoette Coby Bas en zij trouwden op 26 maart 1958. Na hun huwelijk ging het bruidspaar inwonen, totdat zij hun huidige huis aan de Magnolialaan kregen. Coby en Bas kregen twee dochters en twee zonen. Daarna volgden schoonkinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Op maandagmorgen 23 maart 2026 overleed Coby Letterman onverwacht thuis met haar man Bas naast zich. Het was de ochtend na het diner voor de 90e verjaardag van Bas en enkele dagen voor hun 68e trouwdag.
Op 30 maart was de Dankdienst voor het leven van Coby in De Acker. Na de condoleance is Coby begraven op de Sint Janshof in Nootdorp. In de Dankdienst lazen we de trouwtekst, Psalm 91, vers 2: ‘Ik zal tot den Heere zeggen: Mijn Toevlucht en mijn Burght; mijn God, op Welken ik vertrouw’ (Statenvertaling).
We bidden voor Bas, het gezin en iedereen, die Coby mist, om bemoediging, troost en de liefdevolle nabijheid van God en mensen.
Ds. Marjan Zebregs
———————————————————————————————
In Memoriam Dirkje (Dit) van Wijk-Groenheijde
Dirkje Groenheijde werd op 17 augustus 1934 in Pijnacker geboren als jongste in een gezin van drie kinderen. Op 8 november 1956 trouwde Dit in Pijnacker met Abram Cornelis (Cor) van Wijk. Ze kregen drie kinderen: Jannie, Jaap en Erik. Later volgden schoonkinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Mw. Van Wijk was altijd gericht op helpen, van mensen in de buurt tot bij familie in Groningen. Dit heeft 60 jaar bij de kwekerij gewoond.
In 2004 overleed zoon Jaap en op 10 december 2020 echtgenoot Cor. Op 19 maart 2026 is Dit van Wijk rustig overleden in haar vertrouwde omgeving in Delft. Dit had een blad achtergelaten met wensen voor haar afscheid, waaronder de wens om Jaap te herdenken. In de Dankdienst voor haar leven in de Dorpskerk in Pijnacker, klonk Psalm 27, vers 14: ‘Wacht op de Heer, wees dapper en vastberaden, ja, wacht op de Heer’ (NBV21).
Na de Dankdienst is Dirkje van Wijk-Groenheijde bij haar schoonouders en haar man begraven in het familiegraf op de begraafplaats Koningshof.
We bidden voor de dierbaren van Dit en voor iedereen, die een band met mw. Van Wijk had.
Ds. Marjan Zebregs
——————————————————————————————
Jan Govert van der Velden.
Woensdag 21 januari 2026 is op 84 jarige leeftijd overleden Jan Govert van der Velden. Jan was sinds oktober 2019 weduwnaar van Addy van der Velden – Hartman. In de laatste fase van zijn leven woonde hij aan de Floralaan. Jan was een gelovige man. Geen prater, maar een doener. Hij had belangstelling voor mensen. Hij probeerde als vader zijn kinderen en als leraar zijn leerlingen verder te helpen. Hij heeft zich ingezet voor mensen. Vooral voor kwetsbare mensen. Hij is diaken geweest en was actief betrokken bij de PCOB, SWOP en Amnestie International. Jan had belangstelling voor geschiedenis. Stamboomonderzoek was zijn lust en zijn leven. Hij wist offers te brengen. Tijdens het ziekteproces van Addy gaf hij heel zijn maatschappelijke betrokkenheid op om er voor haar te kunnen zijn. Na het overlijden van Addy heeft hij die maatschappelijke betrokkenheid niet weer opgepakt. Zijn hart was gebroken. Hij leefde teruggetrokken. Vanwege zijn ziekte ging hij zich ook steeds meer naar binnen bewegen. De uitvaartdienst was vrijdag 30 januari. We lazen Psalm 23 en 1 Korintiërs 13. Zijn ontzielde lichaam is begraven op begraafplaats Koningshof. We herinneren ons Jan als iemand in wiens leven iets zichtbaar is geworden van de liefde van Christus. Laten we onze tijd van verharding, dicht bij God en bij Jezus leven. Dan blijft ons hart zacht en ontvangen we kracht om (net als Jan) moedig te zijn en het goede te blijven doen. We dragen de kinderen en de kleinkinderen op in uw voorbede en meeleven.
Ds. Jelke de Jong.
Peter van Sloten
Op zaterdag 25 oktober is overleden onze broeder Peter van Sloten in de leeftijd van 84 jaar. Peter was ruim zestig jaar getrouwd met Bertemien en een trotse vader van hun drie kinderen. In zijn werkzame leven was Peter actief in het drukkerij-wezen, bezig met taal en tekst en ‘zwart op wit’. Daarnaast nam hij zijn gezin vaak mee het water op: het liefst bezig met wind, water, zeilen en varen. Na zijn pensioen wijdde hij zich aan een nieuwe hobby en werd hij molenaar bij de molen van Schipluiden. Ook daarin kwam zijn liefde voor wind terug, en bovendien was hij er op zijn plek met zijn vaardigheid met timmeren en houtbewerking. Peters leven werd ook getekend door stormen van ziekte en beperking. Na een strijd met kanker kreeg hij extra tijd, waar hij intens van genoten heeft. Tot de ziekte terug was, en hij merkte dat het einde snel naderde. Hij gaf eraan toe, gewillig en bereid om te sterven. In een kerkdienst op 31 oktober hebben we God gedankt voor het leven van Peter, en ook stil gestaan bij het feit dat God zowel aan het begin als aan het einde van het leven staat. In het vertrouwen dat Peter nu veilig is bij God, is hij begraven op Koningshof. In ons gebed denken we aan zijn Bertemien, hun kinderen en kleinkinderen en iedereen die Peter nu zal missen.