Wijkberichten t/m 4 oktober

op zaterdag, 26 september 2020
Wake

Gisteravond stalbenen opgelopen op het Plein in Den Haag. Een wake voor het Tweede Kamergebouw tijdens het kamerdebat om de aandacht te vragen voor de tergende situatie waarin de vluchtelingen uit het afgebrande Moria zich bevinden. ‘We gaan ze halen’, heet de stichting die geld inzamelt voor een vliegtuig om alvast aan een luchtbrug naar Lesbos te beginnen.
Vooral twintigers, begin dertigers zijn hier bijeen. Liederen, toespraakjes, gedichten en kaarsen. En, diepe indruk makend, de verhalen van jonge mensen die als vrijwilliger op Lesbos in touw zijn geweest. Dat er zulke mensen zijn vind ik enorm bemoedigend!

Hogere politiek

“De stank die er hangt ruik je overal van uitwerpselen, etensresten en gewoon afval. Ze kruipt in je kleren, dringt je neusgaten binnen. Als je als vluchteling op het eiland komt, moet je kijken of je in een tentje waar al negen of tien mensen slapen terecht kunt. Je zit vast. In barre omstandigheden. Sowieso een jaar, meest twee of langer. En maar hopen dat je asylaanvraag een keer in behandeling wordt genomen. Intussen weet je niets. Het is zo uitzichtsloos dat zelfs kleine kinderen suïcidaal worden.”
Wat is dit voor een beschaving die mensen dit lijden aandoet om anderen af te schrikken?’t Is niet per ongeluk. Nee, ’t is doelbewuste politiek. Pervers! Om ons in West-Europa tegen de corona te beschermen, leggen we met lock downs bijna alles stil. Maar als je de pech hebt migrant te zijn, telt je leven niet mee. Dan gebeurt er niets! Denkt u nog eens aan die foto van dat driejarige jochie aangespoeld op een Turks strand. We duwen de bootjes zelfs terug op zee. Wat zou de Heer Jezus van deze opstelling denken?

Tot vrede!

Ik maak de overgang naar een zinssnede uit één van de verhalen die we pas tijdens een kerkdienst hebben gelezen. ‘Gá tot vrede’, wordt Mozes gezegd die een immens zware opdracht krijgt. (Ex.4: 18) ‘Tot’ vrede, tot het doen van Gods wil. Tot het vervullen van je opdracht in dit leven. Alleen dat geeft vol-doening! Je onrust, je onvrede verdwijnt. Eigenlijk zouden we dit aan het eind van de elke kerkdienst ook moeten zeggen: ‘Gá nu tot vrede. Uw opdracht in de wereld begint. En ontvangt (om in staat te zijn daadwerkelijk te gehoorzamen) de zegen des Heren.’
Nadert het sterven, dan is ‘gá in vrede’ op zijn plek. Je kunt nu niets meer doen. Je mag ingaan in de vrede van de Heer. Op grond van Christus’ volbrachte werk, en rusten van wat je zelf hebt gedaan.

Jubileum- en startdienst

De serie over Mozes en slavernij in Egypte onderbreek maar liefst twee keer. In deze dienst met een feestelijk en ietwat persoonlijk tintje staan we stil bij Matth.14: 22-33: ‘Jezus wandelt op de zee’. Als jochie vond ik dit al prachtig en dat is onverminderd zo gebleven. Dat het spookt op zee en ze uitschreeuwen wanneer ze Jezus zien, is een opvallend détail. Denkt u er zelf al eens overna wat dat kan betekenen!
Wat van start gaat is het nieuwe seizoen. De catechisaties in ieder geval maar ook Bijbelkringen, gespreksgroepen en meer. U krijgt de kersverse flyer uitgereikt waarin u van alles wordt aangeboden. ’t Is onder voorbehoud. De hele planning, we zullen bidden om Gods zegen. Of Hij ons leidt, verbindt, herschept en ons als gemeente en persoonlijk in zijn trouw gebruiken wil.
In de avonddienst op deze zondag gaat dr. P. van Veldhuizen voor uit Hendrik-Ido-Ambacht.

Loofhuttenfeest

Geen feesttent, geen koshere BBQ, geen Loelav. Wel de Loofhut en het Loofhuttenfeest op zondag 4 oktober en de afsluiting van de dienst buiten. En wat ik hoop goed weer! Ik ben niet iemand van thema’s, meer van waar het verhaal je brengt. Maar dit keer schieten me er spontaan twee te binnen. Wij hadden zo het idee dat de samenleving maakbaar was, maar de Loofhut dringt erop aan onze kwetsbaarheid onder ogen te zien. We zijn ervan diep van overtuigd dat je als mens je verantwoordelijkheid moet nemen, de Loofhut zegt: vergeet niet op God te vertrouwen. We lezen Deut.8 en Matth.6: 25-34, waar Jezus het heeft over vogels en veldbloemen, ook teer en broos. God heeft er een relatie mee.

In Memoriam

Op vrijdag 4 september heeft de Heer tot zich geroepen Adrianes Millenaar. Zijn roepnaam: Aad. Hij is 90 jaar geworden.

Al vele jaren was hij ziek, al beet hij met z’n tanden op elkaar. Hij was hard voor zichzelf en kon eigenlijk geen hulp aanvaarden. Gelukkig wel van zijn kleinkinderen, Vera, Rick en Hans, die vier weken lang dag en nacht voor hem hebben gezorgd. Hij had met hen een hele sterke, emotionele band. Aad Millenaar was een buitenmens. Hij had altijd een paar schapen en koetjes, en paar plukjes grond waarop hij iets verbouwde. Ook voor de Nam sjouwde hij in weer en wind. Samen met Leni had hij een groot gezin van zes kinderen. Het was bikkelen de eindjes aan elkaar te knopen. Hij hield van zijn vrouw Leni die hij, doordat ze behept was met een ernstig psychische ziekte, steeds moest opvangen. Troost vond hij bij het ‘volle evangelie’, letterlijk en figuurlijk. Hij luisterde graag naar Johan en David Maasbach. Bij zijn afscheid lazen we ‘Jezus, wandelend over het water’, en zongen we ‘Ruwe stormen mogen woeden, alles om mij heen zij nacht..’ Moge God zich ontfermen over wie Aad Millenaar heel erg zullen missen!

In Memoriam

Op 4 september is heeft de Heer geroepen Carla Kerklaan-van Zwieteren. Zij is 64 jaar geworden.

Zij was de vrouw van Rob en stralend middelpunt van een gezin. Eerst als moeder van Maus, Jeanine en Wesley. Toen die volwassen waren kwamen daar Bas en Meggy bij. En, heel belangrijk, zij werd de oma van Mats en Jens, en van Marley en Jay. In alle rollen die zij vervulde was Carla energiek, zorgzaam. Op de ander gericht. Ze hield van feestvieren en gezelligheid met buren ook en bekenden. Ook als gastvrouw in de koffiehoek van de Driesprong wist ze het mensen naar de zin te maken. ‘Mijn beker is overvol’, staat er in Psalm 23. Zo heeft zij dat ervaren. Dat was ook zo in donkere momenten en in de strijd tegen de verraderlijke ziekte die zij had. ‘Hoe gaat het met je? Nou, eigenlijk wel goed!’ Ze wist zich te weren, was hoopvol gestemd. Dat is iets heel verwonderlijks. Ook toen alle verdedigingslinies doorbroken waren en zij zich gewonnen moest geven bleef zij overeind. Ze was niet bang voor de dood. Ze heeft allen die haar lief waren los kunnen laten. God moet in het verborgene het gesprek met haar hebben gevoerd. Een woordeloos gesprek. ’t Stil gesprek in ’t hart. De goede Herder belooft ons als we door een dal moeten, dat overschaduwd wordt door de dood, troost en uitzicht. In de tijd niet van kleuren en zonlicht, maar van rouw en leegte, van onverbiddelijk grijs, wens ik jullie de kracht toe van Jezus Christus. Hij heeft die Psalm 23 heeft zelf beleefd en vervuld. Hij staat voor alle beloftes die erin staan in. ‘Ik ben gekomen, zegt Hij, opdat u leven hebt en overvloed’. (Joh.10: 10)

 

met een hartelijke groet,
ds. Treuren.


Jarigen

• Mevr. N. Bachman – van der Meer wordt op 27 september 81 jaar.
• Dhr. F.W. van IJssel wordt op 1 oktober 82 jaar.
Van harte gefeliciteerd met uw verjaardag, wij wensen u een gezellige dag!

Huwelijksjubileum

• Dhr. en mevr. Verweij – Douma zijn op 29 september 65 jaar getrouwd.
Een briljanten bruiloft! Van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal. Wij wensen u een stralende dag.

Giften

Lijda Datema heeft een gift ontvangen van €10,00 welke is bestemd voor de Diaconie van de Dorpskerk. Ds. Treuren heeft een gift van €50,00 en een gift van €30,00 ontvangen voor het Orgelfonds van de Dorpskerk. Daarnaast heeft hij een gift van €10,00 voor de Diaconie van de Dorpskerk ontvangen.
Alle gevers, veel dank!

Tot slot

Herfst.

De zon danst
tussen de bomen
nu het bos
zich tooit
in herfstkleuren,

haar warme stralen
spinnen goud
op een
tapijt van
roestbruine bladeren,

stilte streelt
mijn oor
terwijl ik geniet
van de
kringloop der seizoenen.

Anne-marie Overvliet – Visser

 

Evert NieuwkoopWijkberichten t/m 4 oktober